Jeśtem duzi, jeśtem mały

Młodszy dąży do bycia dużym. A dokładnie dużym jak jego brat. Dlatego korzysta z nocnika a nie z pampersa, chce robić sobie śniadania, chodzić do szkoły i na piłkę, składać małe klocki Lego, grać w skomplikowane gry planszowe, sam się ubierać i myć itp. A to wszystko dlatego że jest już DUZI.

Dziś przy śniadaniu (dodam że po dość ciężkiej nocy) po raz kolejny rozpatrywaliśmy przejście na butelkę. Zwykle na hasło „butelka” Młodszy spokojnie acz stanowczo protestował. Dziś rozśmieszył nas do łez.

 – To może zacznijmy mu dawać butelkę w nocy. Przecież już jest DUŻY. – Senior wytoczył najcięższy argument.

 – Ja jeśtem MAŁY – ze spokojem odparł Młodszy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *